جوراب از كجا آمد ؟ يا تاريخچه جوراب

ناصر الدین شاه در سفری به انگلستان (سال1267)18 جفت جوراب،از شهرهای” براد فورد” و ” برایتون” برای زنان خود سوغات آورد بنابر بعضی منابع،زنان ناصر الدین شاه نخستین کسانی بودند که جوراب پوشیدند.در حالی که منابع دیگر سخن از این نکته به میان می آورند که در ایران باستان مردان “مادی” شلواری به پا می کردند که به نوعی جوراب سر خود متصل بود.

“جعفر شهری ” در “کتاب طهران قدیم” می نویسد :در ایران تا قبل از عهد ناصری،جوراب رواج نداشت و پس از سلطنت ناصر الدین شاه بود که ابتدا زنان درباری شاه قاجار جوراب آوردند و پس از آن کمکم به طبقات پایین رسید و متداول شد.پس از آن هم جوراب جزء البسه گران قیمتی بود که فقط در مهمانی های سنگین می پوشیدند؛ و چون جوراب مستهلک می شد،کف آن را می بریدند و پارچه ای دیگر به کف آن می دوختند و هنگامی که رویه آن نیز از بین می رفت و دیگر مناسب استفاده نبود،آن را از مچ می بریدند و به ساقه اش رکابی می دوختند و به آن جوراب رکابی می گفتند.”جلیل ضیاپور” پژوهشگر فرهنگ،در کتاب پوشاک هخامنشی ها و مادی ها در “تخت جمشید”می نویسد ،در میان اقوام فراوان که بر راه پله شرقی کاخ آپادانا نقش بسته اند،کسانی دیده می شوند که شلوار و پای افزار مادی دارند و از جمله پیشکشی های آنان شلوار است که روی دست می برند.این شلوار از پا به جوراب وصل است که گویی یکسره دوخته شده و آن را در شکل هایی که ” سکایی”ها و “کاپادوکی”ها معرفی می کنند می توان دید.در همین حال دکتر” محمود روح الامینی” _مردم شناس_ استفاده از جوراب را متعلق به عصر ناصری نمی داند و تاکید می کند:به طور دقیق،نمی دانم زمان استفاده یا رواج جوراب در میان ایرانیان چه زمانی بوده است،اما به تحقیق مربوط به گذشته های خیلی دورتر از تاریخ ناصر الدین شاه است.علاوه بر آن ،لغت های “جوراب” و “پنجره” لغاتی است که از فرهنگ پارسی به فرهنگ عثمانی وارد شد و از آنجا به اروپا راه پیدا کرد.به نحوی که همین الان هم در لهستان مردم از لغات جوراب و پنجره استفاده می کنند.آن طور که از منابع در دسترس بر می آید،نخستین کارخانه جوراب بافی ایران در سال 1333 به همت “خلیل رحیمی” بنیان گرفت. قبل از این تاریخ جوراب بافی دستی رایج بود و کدبانوی هر خانه ای برای اهالی منزل جوراب پشمی می بافت . در سال 1345 ماشین های جوراب بافی ایتالیایی و چینی وارد ایران شد. ماشین های جوراب بافی رایانه ای هم در سال 1364 به ایران رسیدند که در ابتدا فقط جوراب های زناه می بافتند؛ولی از سال 1370 به بعد،ماشین هایی به بازار ایران آمد که همه نوع جورابی- اعم از زنانه،مردانه و بچه گانه –  تولید می کند.

از كي سر و كله محصولات نانو پيدا شد؟

هر چند اين فناوري بتازگي مورد توجه زيادي قرار گرفته و محققان نانوتكنولوژي با نانو ذراتي آشنا شده اند كه ممكن است نقش زيادي در آينده علوم مختلف ايفا كند، اما اين ذرات در گذشته نيز در علم پزشكي مورد استفاده قرار مي گرفت و امروزه در راستاي تحولات اخير زندگي انسان، علم نانو تكنولوژي توسعه يافته و تقريبا مي توان در همه رشته هاي علمي، نشانه هايي از آن يافت. به عنوان مثال اين فناوري صنعت پارچه را بهبود بخشيده و باعث بادوام شدن پارچه و افزايش مقاومت در برابر آب، آلودگي ها و ساير مواد شيميايي شده است، چراكه ذرات نانو نقره به ما امكان مي دهد با كمترين غلظت خاصيت ضدميكروبي بسيار قوي را از فلز نقره شاهد باشيم. ضرورت به كارگيري از اين فناوري باعث شده كشورهاي زيادي به اين امر توجه ويژه اي داشته باشند، اما كشورهاي آلمان، آمريكا و ژاپن بيش از ساير كشورها در اين زمينه پيشرو بوده و از سال 2004 تجاري سازي محصولات خود را در صنايع نساجي و پوشاك آغاز كرده اند.

آيا جوراب هاي نانو حساسيت زا هستند؟

گاهي اوقات برخي افراد اظهار مي كنند با پوشيدن جورابهاي نانو دچار حساسيت مي شوند. آيا واقعا اين جوراب ها حساسيت زا هستند؟
شايد يكي از دلايل هاي ايجاد حساسيت اين جوراب ها، ذرات ريزنانو باشد. نانو يك ميلياردم متر و ذرات آن بسيار ريز است. ذرات نانويي جوراب كه در آن از خاصيت آنتي باكتريال (ضد قارچ) استفاده مي شود، حدود 10 تا 20 نانومتر است. بنابر نوع روش آنتي باكتري كردن اين جوراب ها اين احتمال وجود دارد كه ذرات به كاربرده شده (نانو سيلور يا نانو نقره) از روي پارچه آزاد شده و در تماس با بدن گريز پيدا كنند و به درون پوست نفوذ يابند و باعث ايجاد حساسيت فرد شوند. در بعضي روش ها امكان دارد لباس يا جوراب نانويي پس از يكي دوبار شست وشو يا تعرق بدن خاصيت خود را از دست بدهد، اما ممكن است در برخي لباس ها حتي پس از 50 بار شستن آن خاصيت از بين نرود. هنوز به طور رسمي در هيچ كجاي دنيا اثبات نشده است نوع ذراتي كه استفاده مي شود به بدن ضرر مي رساند. اين ذرات در علم پزشكي بسيار كاربرد دارد و اگر ضرري متوجه افراد مي شد از اين ذرات استفاده نمي كردند. به همين دليل تا وقتي از نظر بهداشتي تائيد نشود اين ذرات حساسيت زا هستند يا نه، استفاده كردن آنها ممنوع است. در مجموع شايد بتوانيم بگوييم در حال حاضر تنها ايراد پارچه هاي نانو، گراني آنها در مقايسه با پارچه هاي مشابه است كه احتمالادر آينده با مصرف زياد، قيمت آن كاهش خواهد يافت.

نحوه بافت نخ نانو با نخ هاي معمولي چه فرقي مي كند؟

نحوه بافت نخ نانو با نخ هاي معمولي چه فرقي مي كند؟
نحوه بافت اين نوع جوراب ها با جوراب هاي معمولي تفاوتي ندارد و الياف به كارگيري شده نيز همان است. خاصيت مواد نانو سيلور است كه اين نوع جوراب ها را از هم متمايز كرده است. اصولاجوراب هاي معمولي بعد از بافته شدن، اتو زده و بسته بندي شده و وارد بازار مي شود، اما اين جوراب ها در فرآيندهاي تكميلي تري با به كارگيري مواد نانو سيلور به جوراب هاي نانو تبديل مي شود. چند روش براي به كارگيري اين خاصيت وجود دارد. ممكن است خاصيت نانو پس از بافته شدن جوراب يا پس از ريسيده شدن نخ ايجاد شود، حتي مي توان براحتي ديگر لباس ها را نيز با افزودن مقدار اندكي نانو سيلور در لباسشويي، ضدباكتري كرد. زيرا به محض تماس ماده با آب، نقره فعال شده و خاصيت آنتي باكتريال (ضد قارچ) پيدا مي كند، اما خواص آنتي باكتريالي يك خاصيت موقتي است و احتمال دارد پس ازيك بار شستن يا تعريق بدن، خاصيت خود را از دست بدهد و استفاده از آن مقرون به صرفه نباشد