صنعت نسّاجی یکی از قدیمی ترین صنایعی است که بشر از ابتدای پیدایش به آن پی برد. به عنوان مثال پوشش اوّلیۀ انسانها در ابتدا از گیاهان یا پوست حیوانات بود که بعد از در هم تنیدن اَلیاف حیوانی مانند پشم، مو، ابریشم و اَلیاف گیاهی به تحوّلی شگرف دست یافت.

این صنعت در ایران نیز دارای قدمتی طولانی است که با نشانه ها و ابزارهایی از فنّ بافندگیِ به دست آمده از چند هزار سال پیش، تأییدی بر این گفتار است که قدمت بافت و بافندگی به هزاران سال پیش از این در ایران می رسد. در روزگار باستان، بیشترِ پارچه های مورد نیاز خانواده ها در خانه ها ساخته می شده و هر خانواده در خانۀ خود ابزار ریسندگی و بافندگی داشته و پوشاک مورد نیاز خود را تأمین می کردند.

امروزه نیز در شهرها و روستاهای ایران، خانواده ها از راه صنایع دستیِ ساده به انواع بافت با روش باستانی سرگرم می باشند که ضمن پر کردن اوقات خود، یک کار اقتصادی نیز انجام می دهند. نمونه ای از این گونه صنایع مانند: فرش بافی، جوراب بافی و …

شرکت سازه بافت ایرانیان (سبا) در راستای تحقّق این امر و ضمن ایجاد فرصت ها براي خود اشتغالی خانواده های ایرانی، با فراهم آوردن بستر مناسب با ساخت دستگاه های جوراب بافی و اسکاچ بافی به همراه آموزش کار با دستگاه ها و همچنین آموزش تابلو فرش های تزئینی، شرایط مساعدی برای ایجاد اشتغال در خانواده ها، که امروزه جوانان و زنان ما با معضل اشتغال در اجتماع رو به رو هستند، را فراهم نموده و آنها را برای ایجاد شغل برای خود، ترغیب و حمایت می کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *