اصولاجوراب به چه منظوري طراحي مي شود؟
اصولاجوراب به منظور ايجاد احساس راحتي در پوشيدن كفش، محافظت در برابر خراشيدگي و ساييدگي، گرم و تميز نگهداشتن پاها، پيشگيري از ابتلاي به بيماري ها، زيبايي و مد طراحي و دوخته مي شود. مطابق اين طرح ها جنس الياف طبيعي (پنبه، پشم و…) يا مصنوعي (نايلوني، پلي استر و…) جوراب ها تعيين مي شود. پزشكان معتقدند چون پا بسيار تعرق مي كند بايد از اليافي استفاده شود كه عرق پا را جذب كند، ولي در حال حاضر حدود 90 درصد جوراب هاي زنانه بازار از جنس نايلون است. در حال حاضر جوراب هايي كه از نخ هاي استپل (الياف كوتاه يا نخ هاي رسيده شده) يا از نخ اكريليك تهيه مي شود، سطح بازار را اشباع كرده است. جوراب هاي پشمي و پنبه اي به صورت دستي در برخي مناطق عشايرنشين مورد استفاده قرار مي گيرد. اين جوراب ها با جذب عرق، مانع تجمع باكتري ها روي پا و بخصوص لاي انگشتان مي شود و در نتيجه از بدبو شدن پا جلوگيري مي كند. امروزه براي اين كه از بوي بد جوراب هاي نايلوني يا ساير الياف مصنوعي جلوگيري كنند و مانع تجمع باكتري ها روي پاها باشند، از تكنولوژي نانو استفاده و جوراب هاي ضدباكتري يا نانو وارد بازار كرده اند. اين جوراب ها بوي نامطبوع پا را كاهش مي دهد. اين به اين معني نيست كه اگر پاي فردي بو مي دهد با پوشيدن اين جوراب ها بوي پا از بين برود، بلكه به اين معناست كه اين جوراب ها زمينه اي ايجاد مي كند تا مانع رشد باكتري ها و بوي بد پا شود.

بدون دیدگاه

نظر شما!!